Niezalogowany (Zaloguj się) lub (Zarejestruj się)
Nie pamiętasz hasła? | Masz nieaktywne konto?

Załóż nowy wątek

Aby pisać na forum, musisz się zarejestrować. Zarejestruj się

Masz już konto? Zaloguj się

Pomagają na forum

Najbardziej pomocni w miesiącu

koziorozka, blazejh, Lysy, KubaP, Zarządca, Phantos, Sambor, wp44, Haneczka, Pablo199, SwietyDiabel, SwiStakowo, t66, KAROLSKO

Telefony alarmowe

Szukaj zarządcy / Przeglądaj katalog

Zarządca popularne tagi

Zarzadca.eu - Serwis społecznościowy wspólnot mieszkaniowych

Zarzadca.eu jest częścią serwisu Zarządca Portal Informacyjny
(wspólnoty mieszkaniowe, wspólnota mieszkaniowa)

Powrót do listy ekspert radzi

Przestępstwo utrudniania korzystania z zajmowanego lokalu mieszkalnego

Przestępstwo utrudniania korzystania z zajmowanego lokalu mieszkalnego

Na mocy ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, dodany został do Kodeksu karnego (dalej k.k.) przepis art. 191 § 1a k.k.. Powyższa nowelizacja weszła w życie z dniem 07 stycznia 2016 roku. W ww. przepisie prawa powszechnie obowiązującego stypizowane zostało przestępstwo polegające na stosowaniu innej przemocy, niż przemoc wobec osoby, która ma na celu uporczywe lub istotne utrudnienie innej osobie korzystania z zajmowanego lokalu mieszkalnego.

 

Omawiana w niniejszym opracowaniu norma prawna brzmi:

Art. 191 

§ 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 1a. Tej samej karze podlega, kto w celu określonym w § 1 stosuje przemoc innego rodzaju uporczywie lub w sposób istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego.

§ 2. Jeżeli sprawca działa w sposób określony w § 1 w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Ściganie przestępstwa określonego w § 1a następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

Celem kryminalizacji zachowań stypizowanych w ww. normie prawnej jest zapewnienie ochrony prawnokarnej tym osobom, którym w wyniku stosowania wobec nich tzw. przemocy pośredniej, utrudniono lub wręcz uniemożliwiono korzystanie z mieszkania. Innymi słowy, jeśli sprawca zmierza do tego, aby przy użyciu bezprawnej przemocy innego rodzaju, niż przemoc wobec osoby, wywrzeć wpływ na zachowanie się pokrzywdzonego, ograniczyć jego swobodę w wyborze postępowania i zmusić do zaniechania korzystania z lokalu mieszkalnego, realizuje czyn przestępny określony w art. 191 § 1a k.k. 

 

Zachowanie sprawcze charakteryzuje się: 

1) stosowaniem innego rodzaju przemocy niż przemoc wobec osoby;

2) uporczywym lub istotnym utrudnianiem innej osobie korzystania z zajmowanego lokalu mieszkalnego

 

Przemoc innego rodzaju niż przemoc wobec osoby, to tzw. przemoc związana z postępowaniem z rzeczą. W literaturze i judykaturze jako przykłady przemocy wyrażającej się w postępowaniu z rzeczą podaje się: wyjęcie okien z mieszkania, zdjęcie dachu, usunięcie rzeczy lokatora, ukręcenie kłódki i zajęcie pomieszczenia, zmianę zamków w drzwiach, zamurowanie drzwi lub okien, unieruchomienie windy, zamknięcie wspólnie użytkowanych pomieszczeń (kuchni, ubikacji), odcięcie wody, gazu, światła lub centralnego ogrzewania, wykręcenie bezpieczników elektrycznych.

 

Co należy jednak podkreślić, nie popełnia przestępstwa określonego w art. 191 § 1a, taki sprawca, stosujący przemoc skierowaną wobec rzeczy, który ma prawo wynikające z ustawy do stosowania tzw. samopomocy własnej, a więc do żądania od innej osoby określonego zachowania się lub ma prawo do użycia środka zmuszania (np. do zatrzymania rzeczy tytułem zastawu lub celem zabezpieczenia spełnienia świadczenia wzajemnego – zob. w kodeksie cywilnym: art. 432 § 1 i 2, art. 461 § 1, art. 488 § 2, art. 670 § 1, art. 671 § 2, art. 850).

 

 

Dla popełnienia przestępstwa z art. 191 § 1a k.k. nie wystarczy zastosowanie jakiejkolwiek przemocy. Ustawa wymaga, by przemoc była stosowana uporczywie lub w sposób istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego.

 

 

Uporczywość oznacza długotrwałe postępowanie nacechowane nieustępliwością, dodatkowo związane ze złą wolą sprawcy. Przyjmuje się, iż sprawca choć ma możliwość zachowania się zgodnie z prawem, celowo wybiera zachowanie przeciw normom prawnym, a w swym zachowaniu wykazuje upór, czy wręcz nieustępliwość.

 

 

Jeśli zaś chodzi o zwrot „istotne utrudnianie”, do tej kategorii zakwalifikować należało będzie takie zachowania, których natężenie i dotkliwość prowadzą do istotnego utrudniania korzystania z lokalu mieszkalnego. W tym przypadku mogą to być także zdarzenia jednorazowe i nie jest konieczne, aby trwały one przez pewien czas. 

 

 

Ponadto zwrócić należy uwagę, iż określona w art. 191 § 1a k.k. „inna osoba”, której sprawca utrudnia korzystanie z zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego może być wyłącznie osobą fizyczną. Tak więc jeśli z lokalu mieszkalnego korzysta np. osoba prawna, lub osoba ustawowa, okoliczność taka nie będzie wypełniała dyspozycji art. 191 § 1a k.k. Dodatkowo taka osoba, która korzysta z lokalu mieszkalnego, aby była objęta ochroną na podstawie art. 191 § 1a k.k., musi legitymować się tytułem prawnym do korzystania z tegoż lokalu mieszkalnego. W świetle ww. normy prawnej nie jest osobą korzystającą z lokalu mieszkalnego osoba zajmująca dany lokal bezprawnie, bez jakiegokolwiek tytułu prawnego.

 

 

Przestępstwo utrudniania korzystania z zajmowanego lokalu mieszkalnego ma charakter materialny (skutkowy). Wobec czego dla dokonania czynu przestępnego nie wystarcza samo użycie przemocy w celu np. zmuszenia lokatora do zaniechania korzystania z lokalu mieszkalnego. Dla uznania, iż sprawca popełnił czyn stypizowany w art. 191 § 1a k.k. konieczne jest ustalenie, iż pokrzywdzony faktycznie doznał uszczerbku w postaci utrudnionego korzystania z lokalu mieszkalnego. 

 

Kolejny istotny element analizy omawianego przepisu odnosi się do zwrotu „zajmowanego lokalu mieszkalnego”. Pamiętać należy, iż poza zakresem art. 191 § 1a k.k. pozostaje stosowanie przemocy powodującej utrudnienie w korzystaniu z innego lokalu (niż lokal mieszkalny) lub rzeczy. 

 

 

Przestępstwo z art. 191 § 1a k.k. należy do przestępstw kierunkowych. Dla przypisania sprawstwa konieczne jest ustalenie, że sprawca działał w celu utrudnienia innej osobie korzystania z lokalu mieszkalnego. Wymagane jest zatem wykazanie zamiaru bezpośredniego.




Autor: Joanna Bacior

 

Źródło: Zarządca Portal Informacyjny

Zarzadca

 

 

Joanna Bacior - Radca Prawny, Prawnik Zarządzający Kancelarii Radcy Prawnego Joanny Bacior.

Joanna Bacior Kancelaria Radcy Prawnego






Powrót do listy ekspert radzi

 
Regulamin | Polityka prywatnosci | Pomoc | Kontakt | Reklama | Zaproś znajomego