definicja kodeksowa zawarta została w art. 46. § 1 Kodeksu cywilnego: „nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”.
Nieruchomości są obok ruchomości rzeczami w rozumieniu prawa. Kodeks cywilny nie definiuje pojęcia rzeczy ruchomych, jednak należy przyjąć, że są to rzeczy nie będące nieruchomościami.
Nieruchomości to przede wszystkim grunty wraz z budynkami i urządzeniami, które są z nimi trwale związane (nieruchomości gruntowe). Budynki i urządzenia te stanowią części składowe gruntu, co wynika z brzmienia art. 48 kodeksu cywilnego stanowiącego, że: ” z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania”. Stosownie do brzmienia art. 47 § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Wyjątkowo, na podstawie przepisów szczególnych odrębny od gruntu przedmiot własności stanowić mogą nieruchomości budynkowe oraz lokalowe.
Powyższe uregulowania prowadzą do następującego podziału nieruchomości na:
nieruchomości gruntowe - grunt wraz z trwale z nim związanymi budynkami i innymi urządzeniami (częściami składowymi) - art. 47 kodekcu cywilnego,
nieruchomości budynkowe - nie stanowią części składowej gruntu, lecz odrębne nieruchomości, prawo przewiduje trzy takie przypadki:
budynki wzniesione przez użytkownika wieczystego na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste (art. 235 kodeksu cywilnego),
budynki wzniesione przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną na gruncie państwowym oddanym w użytkowanie spółdzielni (art. 272 kodeksu cywilnego),
budynki wzniesione przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną na gruncie stanowiącym wkład gruntowy (art. 279 kodeksu cywilnego),
nieruchomości lokalowe - lokale wyodrębnione na podstawie art. 7 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 roku (Dz. U z 2000 roku Nr 80, poz.903).
Własność nieruchomości budynkowych i lokalowych jest związana z przymusową współwłasnością nieruchomości gruntowej, na której są posadowione.
Ze względu na sposób użytkowania nieruchomości nieruchomości dzielimy na:
rolne (grunty rolne) - „nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej ” (art. Art. 46 1 kodeksu cywilnego)
leśne - pojęcie zdefiniowane zostało w art. 3 ustawy o lasach z 28 września 1991 roku (Dz. U. 1991 nr 101 poz. 444 z późn. zm.); stosownie do brzmienia tego przepisu lasem jest grunt;
o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:
przeznaczony do produkcji leśnej lub
stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo
wpisany do rejestru zabytków;
związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne;
zurbanizowane - zabudowane lub przeznaczone pod zabudowę.
— Zarzadca.pl 2010/06/15 19:56
