Definicja ustawowa wspólnoty mieszkaniowej została zawarta w art. 6 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 roku (DZ. U. z 2000 roku Nr 80, poz. 903 z późn. zm.): „ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową.” Użytego w przepisie sformułowania „tworzy” nie należy interpretować w ten sposób, że powstanie wspólnoty mieszkaniowej wymaga działań założycielskich, ponieważ jest to niezależne od woli właścicieli. Wspólnota mieszkaniowa powstaje z mocy samego prawa w momencie, gdy w danej nieruchomości (działka gruntu, na której wzniesiono budynek) znajdują się co najmniej dwa lokale stanowiące własność dwóch odrębnych podmiotów (właścicieli tych lokali).

W uchwale z dnia 9 kwietnia 2005 roku, sygn. akt: III CZP 33/05 (OSNC 2006, Nr 4, poz. 62) Sąd Najwyższy orzekł, iż wspólnota mieszkaniowa powstaje w razie sukcesywnego wyodrębniania lokali przez właściciela nieruchomości z jednoczesnym oddawaniem w użytkowanie wieczyste gruntu, choćby niektóre lokale pozostawały niewydorębnione.